Ik Was Boos
Ik pakte de telefoon om een vriend te bellen, op zoek naar troost,
Hij begon te praten om me te kalmeren.Hij herinnerde me aan verre jaren,
Aan mijn kindertijd,
Toen mensen me kenden om mijn vroomheid,
En om mijn dagelijkse gebeden in de moskee.Ik had de Koran uit mijn hoofd geleerd,
En ik vastte om de andere dag.In mijn jeugd reisde ik ver,
En studeerde ik aan islamitische scholen,
Om een beroemde imam te worden,
Om de verdwaalden te leiden,
Om hen jouw heilige woorden te leren.In mijn jeugd wilde ik je bewijzen
Mijn grenzeloze liefde.Ik was bereid mijn bloed te geven,
Mijn lichaam op te offeren,
Alleen maar om jou te ontmoeten.Toen, op een dag, anders dan alle andere,
Gingen mijn ogen open,
En verteerde twijfel me.Hier ben ik… verloren zonder jou,
En vrij zonder jou.Ik weiger in jou te geloven,
Voor mij besta je niet meer.
Ik weiger ooit nog te buigen,
Ik leef mijn leven zoals ik dat wil,
Jij hebt geen recht over mij.Ik ben mijn hele verleden vergeten,
Ik leef het heden zoals het hoort,
En ik zal de toekomst afwachten.Tot aan mijn dood… zal ik jou onder ogen komen.
Dit is mijn keuze, en ik zal volharden.
Ik Was Boos
